Data Vinci 29 : Naming Convention

Tahmini Okuma Süresi: 5 dakika

Bu yazıda naming convention konusuna değineceğim. Olmazsa olmaz bir konu olmasa da zaman zaman anlam veremediğiniz kulak çınlamaları yaşıyorsanız, bir yerlerde “kötü” yazdığınız kodlar ile haşır neşir olan birileri olabilir:)

Naming Convention konusu Türkçe’de isimlendirme standartlarına karşılık geliyor. Programlama dillerinin kendi yapılarına uygun olarak biçimlendirilmiş bir takım söz dizim kuralları vardır. Bunların bazıları olmazsa olmaz iken, bazıları da kodun okunmasını ve standarta oturmasını sağlayan iyi pratiklerdir. Bu yazıda konu ile ilgili örnekler vererek ilerleyeceğim. En temel bilgi değişken, metot, sınıf isimlendirilmeleri için kullanılan notasyonlar. Kod yazımı ile ilgili merak edenlerin ulaşacağı ilk bilgilerdendir sanırım.

PascalCasing, her kelimenin ilk harfini büyük yazmaktır. Örnek: BugünHavaGüzelOlacak.

camelCasing, ilk kelimenin ilk harfi küçük diğer kelimelerin ilk harfleri büyük olarak yazılmasıdır. Örnek: bugünHavaGüzelOlacak

Hungarian, diğer ikisinden farklı olarak harflerin dizilimi içeriğe göre şekillenir. Örnekler: btnIsim, lblKimlikNo, strCount. isimlendirme obje bilgisi de içerir.

Screaming Caps, genellikle Constant tipli değişkenler yazılır kullanılır. Örnek: PAYMENTTYPE

Bu noktada şunu belirtmekte fayda var, her programlama dili kendi özelinde çeşitli standartlar oluşturmuş ve sunmaktadır. Uğraşmakta olduğunuz programlama dili ile dokümantasyondan tüm bu kurallara erişmeniz mümkün.

 

Bunun yanı sıra ekip içerisinde veya kendi projelerinde uygulanacak söz dizim standartlarını kendiniz belirleyebilirsiniz. Tabii bu tarz özelleştirmeler yaparken işlerin çığrından çıkabileceği de göz önünde bulundurulmalı.

Kendi kurgulamış olduğumuz mantıksal dizilimler, okuyan kişiler için anlamsızlaşabilir. Anlamsızlaşmasa dahi okuması ve yazması zor bir hâle gelebilir.  En güzeli dozunda ve genel-geçer kabul görmüş listeleri takip etmek diye düşünüyorum.

Çok güzel bir isimlendirme standartı kullansak bile sonuç olarak kaynak kodlar bilgisayarın anlayacağı bir dile yani “1”,”0″ dizilerine dönüşmekte. Durum böyle olunca özellikle internet uygulamalarında yazılan script kodlarının dosya boyutunu küçültebilmek için bir takım işlemler yapılır. Minifying denen bu işlemler sonucunda kod sayfasında yer alan “indentation”(kodu daha anlaşılır kılan boşluklandırmalar)  ve değişken, metot isimleri kısaltılır. Sonuçta kaynak kodları şu hâle gelir.

Bu noktada, madem saçma sapan bir hâle dönüşüyor yazılan kodlar neden bir standarta uyayım ki? gibi bir soru akıllara gelebilir. Ancak burada gözetmemiz gereken şey uygulamaların çalışma esnasında hangi kodu ve standartı kullandığı önemli değil iken, geliştirme esnasında birlikte çalıştığımız kişiler için önem teşkil etmekte.

Tahmin edeceğiniz üzere, isimlendirme standartı sadece kod yazımı ile ilgili bir kavram değil. Dosya sistemleri, versiyonlama görevleri gibi alanlarda da kullanılması mümkün. Dikkat ve süreklilik şart, çünkü eğer kurallar bozulursa bu sefer kafa karışıklığına yol açabilir. Yahut anlaşılır olma çabası, yerini gereksiz uzunlukta isimlendirmelere bırakabilir. Büyük projelerde ise major versiyonlar arasında isimlendirme standartı değiştiğinde bu kez, çalışan yapılar hatalar alabilir. Özellikle web tarafında bu önemli bir konu. Bootstrap 3 -> 4 versiyon geçişinde buna benzer bir durum olmuştu.

Sonuç

Bu yazıda code “Naming Convention” başlığı altında ufak tefek bilgiler vermeye çalıştım. Bu tarz standartların olması iyi, olmaması ise işlerin devam etmesine engel değildir. Profesyonel bir mantık silsilesinde bu tarz iyi pratiklerin kullanması gerekmektedir.

Kaynaklar:

 

2 Replies to “Data Vinci 29 : Naming Convention”

  1. Snake Case ve benim favori isimlendirme standardım olan Kebab Case’i atlamışsınız. Üzüldüm. Sadece adı yeterdi. Elinize sağlık.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *